Tablica numer 4

Wrażliwość na to co się dzieje w świecie zewnętrznym i w naszym świecie wewnętrznym jest oznaką spójności, harmonii, a więc wrażliwości na głos Ducha Świętego, który we dnie i w nocy nieustannie chce nas prowadzić. W tym celu Bóg zachęca nas nie tylko do czujności wtedy kiedy jesteśmy aktywni, a również wtedy kiedy idziemy spać. Doskonale wiedział o tym św. Bogumił i dlatego ten temat poruszał również w swojej posłudze, o czym świadczy ta historia cytowana przez Adama Zdzisława Józefowicza:

„Arcybiskup Bogumił zapytał chłopców, czy pamiętają znaczenie  religijne snu Jakuba o drabinie łączącej niebo i ziemię. Gdy usłyszał twierdzącą odpowiedź, zadał im pytanie:

— Dlaczego i w jakim celu aniołowie schodzili na ziemię i wchodzili po szczeblach drabiny, mimo że mieli skrzydła?

Zapadło milczenie, aż w końcu jeden z chłopców zdobył się na odpowiedź:

— Pewnie wtedy aniołowie „się pierzyli”. ..

— Czy dlatego nie mogli lecieć na skrzydłach do nieba i z  powrotem na ziemię?

— Tak, bo po drodze wypadłyby im ze skrzydeł pióra i spadliby na ziemię.

Arcybiskup z uśmiechem wyjaśnił chłopcom, że był to symboliczny sen Jakuba. Powiedział, że drabina łącząca ziemię z niebem jest danym nam znakiem, że nie ma rozdziału między niebem, a ziemią. Aniołowie — jako posłańcy Boży — przynosili ludziom z nieba błogosławieństwo Boże, a do Pana Boga odnosili modlitwy błagalne i dziękczynienia ludzi”.

Jak się okazuje nie tylko wydarzenia dokonujące się na jawie, ale i we śnie mogą być sygnałem od Boga, tzw. „znakiem czasu”, poprze które Bóg zachęca nas z jednej strony do interpretacji aktualnych wydarzeń w świetle wiary, a zarazem do ufności Bogu. i do zaangażowania się w życie takie jakie ono jest, a nie taki jakie sobie wymarzyliśmy. Kiedy wypieramy przesłanie niosące przez sny i kiedy zamykamy oczy na rzeczywistość, to zaczynamy żyć w wyimaginowanym świecie, co sprawia, że nie żyjemy w chwili obecnej i nie dostrzegamy „znaków czasu”.

Zagubieni marzyciele szukają swojego Neverlandu, szczęścia, które w realnym świecie jest na wyciągnięcie dłoni – jak adwentowe Dzieciątko schodzące wraz z aniołami po Jakubowej drabinie.